ภาษาไทย

ภาษาไทย เป็นภาษาในกลุ่มกระได เป็นภาษาทางการของประเทศไทย

ภาษาไทยมีการเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ไม่มีการผันคำ มีลักษณะไวยากรณ์คล้ายภาษาจีน แต่คำส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี สันสกฤต และเขมร

ภาษาไทยถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี 1292 โดยพ่อขุนรามคำแหง ทั้งนี้ในปี 1351 กรุงศรีอยุธยาตอนต้นยังใช้ภาษาไทยปนกับภาษาเขมร ภาษาไทยน่าจะเป็นภาษาหลักราวปี 1431 เมื่ออาณาจักรเขมรล่มสลาย

ภาษาไทยประกอบด้วยคำไทยและไวยากรณ์

คำไทย ประกอบด้วยพยัญชนะ 44 รูป 21 เสียง, สระ 21 รูป 9 เสียงแท้ แยกสั้นยาว, วรรณยุกต์ 4 รูป 5 เสียง คำส่วนใหญ่ออกเสียงตรงตามอักษร

เปรียบเทียบกับภาษาอื่น

ภาษา	เสียงตรงอักษร	วรรณยุกต์	การเรียงประโยค	วิเศษณ์	การผันกริยา	ตัวชี้นาม
ไทย	ส่วนใหญ่	5	SVO	หลัง	ไม่	ไม่มี
อังกฤษ	ส่วนน้อย	0	SVO	หน้า	ผันพหูพจน์/เวลา	ระบุหนึ่ง
จีน	รูป	4(ไม่มีรูป)	SVO	หน้า	ไม่	ไม่มี
ญี่ปุ่น	รูป(คันจิ) ตรง(คานะ)	2(ไม่มีรูป)	SOV	หน้า	ผันเวลา	ระบุกรรม
เยอรมัน	ส่วนใหญ่	0	SOV	หน้า	ผันพหูพจน์/เวลา	ระบุหนึ่ง/ผันกรรม/ผันเพศ
ฝรั่งเศส	ส่วนน้อย	0	SVO	หน้า/หลัง	ผันพหูพจน์/เวลา	ระบุหนึ่ง/ผันเพศ